„Oczekujemy z Nadzieją Twojego Przyjścia Jezu…” Te słowa stały się myślą przewodnią w przeżywaniu Adwentu, nie tylko dla Sióstr, Pracowników, czy Wychowawców, ale i przede wszystkim dla naszych Wychowanków. Czas Adwentu to doskonały moment na zastanowienie się nad swoim życiem, nad relacjami w rodzinie czy ze znajomymi. To czas refleksji nad tym, co mogę zmienić by stać się lepszym i bardziej wartościowym człowiekiem. Adwent w polskiej rzeczywistości religijnej jest szczególnie pięknym okresem liturgicznym. Przemawia za tym bardzo rozbudowana w naszej tradycji jego symbolika oraz znaczenie. Liturgia Adwentu trwa cztery tygodnie, a ostatni IV tydzień jest pełnym napięcia i radości oczekiwaniem na Narodzenie się Mesjasza. Najbardziej charakterystycznym zwyczajem adwentowym, szczególnie w Polsce, są Roraty. Msza roratnia, czyli wotywna o Najświętszej Maryi Pannie sprawowana jest wcześnie rano tak, że mrok świątyni rozpraszają jedynie zapalone świece. Roraty to czas, kiedy razem z Maryją oczekujemy na wybawienie, jakie przyniosą światu narodziny Zbawiciela. Podczas tej rannej mszy Maryję symbolizuje specjalna świeca zwana roratką. W tradycji przyjmuje się, że jest ona znakiem Maryi, która jako jutrzenka zwiastuje „wschodzące słońce” – Jezusa Chrystusa. Adwent ma być radosnym czasem oczekiwania i przygotowywania. By tak się stało otwierajmy nasze serca każdego dnia i prośmy Boga by nam wskazywał drogę, na której z pomocą Maryi przygotujemy nasze serca na narodziny Jej Syna, a naszego ZBAWICIELA. W takiej zadumie, zamyśleniu i rozmodleniu pragniemy przeżywać czasu Adwentu z naszymi wychowankami, którzy pragną spełnić jedno z wielu Adwentowych postanowień, a mianowicie uczestniczyć w porannej Mszy świętej zwanej RORATAMI przychodząc do kaplicy z zapalonymi lampionami, w każdy wtorek. Moi Drodzy, życzę wam, abyśmy u końca tegorocznego Adwentu spotkali żywego Chrystusa, oby to nie były jedynie spotkania z choinką, która i tak uschnie, albo kolorowymi bombkami które prędzej czy później się porozbijają. Niech Boże Narodzenie nie będzie tylko uganianiem się za prezentami gwiazdkowymi. Czekajmy i spotkajmy Chrystusa żywego otwierając i dając Mu swoje serca na mieszkanie.
Tak śpiewamy oczekując nadejścia Pana Jezusa: